Jak moglibyśmy opisać stan wewnętrznego spokoju?? Być może przydatna będzie jedna z moich ulubionych metafor, jakie stosujemy opowiadając o stanie wewnętrznej uważności, akceptacji i spokoju.

Jezioro jest spokojne, stabilne, potężne.  Istnieje w miejscu swojego przeznaczenia i nigdzie się nie wybiera. Jest spokojne o swój los – pory roku zmieniają jedynie klimat w okół niego, ale jezioro pozostaje wewnętrznie nieporuszone.

Kiedy żar słońca spala wszystko co żyje, odczuwa to na swojej powierzchni, ale wewnętrznie nic się nie zmienia. Podobnie kiedy przychodzą burze, wichury, ostry mróz. Wszystko to jest na zewnątrz i dotyka jedynie tafli wody.

Stan uważności w umyśle można porównać do istnienia jeziora – nawet jeśli pogoda jest zmienna, pada deszcz, czy wieje wiatr – to wszystko dzieje się na zewnątrz. Pod spodem panuje cisza i niczym nieporuszone życie toczy się swoim tempem, w spokoju…
W naszym życiu też spotykają nas różne „warunki atmosferyczne” a bycie uważnym pozwala zachować ten stan wewnętrznego spokoju.

 

Jezioro się nie napina, nie krzyczy, po prostu jest.

Jeśli szukamy wolności emocjonalnej w mindfulness istnieje medytacja zwana „Medytacją Jeziora”. Podczas niej, wyobrażamy sobie, że takie właśnie spokojne i nieporuszone jezioro jest wewnątrz nas. Zmienia się wszystko co na zewnątrz i będąc jeziorem można obserwować te rożne energie poruszające równą taflą wody. Te energie to nasze myśli, uczucia, impulsy i reakcje, które poruszają wodą, czy mącą ją. Wewnętrzna siła bycia jeziorem pozwala jednak pozostać stabilnym i silnym jednocześnie.

Nie musisz dawać się porywać wichrom myśli.

Nie musi unosić Cię fala emocji.

Nie trzeba tonąć w negatywnych odczuciach.

 

 

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *